23 haftalık olduk:)

Bu hafta itibariyle 23 haftalık oldum. (22+2) Nasıl geçti o kadar hafta ben bile hiç anlamadım ..Bundan sonrasıda aynı rahatlıkla ve hızla geçer inş.

Artık daha iyi hissediyorum minik bezelyenin hareketlerini. Karnımın içinde dört dolanıyor sanki ::))

Karnım yavaş yavaş şiştikçe hamile olduğumun daha bir farkına varmaya başladım :) Aslında hafta hafta yazmak istiyordum bendeki değişiklikleri ama ilk baştan beri hamilelikle ilgili bendeki bu boşvermezlik ve hamileliğe adapte olamama tavrı sanırım buna engel oldu::))
İrem doğduktan birkaç ay sonra blog tutmaya başlamıştım. O hamileliğim ile ilgili de fazla kayıt yok elimde..

Ultrasonda artık resmen bir bebek görüyoruz ellerini , kollarını oynatan, esneyen , başparmağını emen..İrem bile farkedebiliyor artık. Son kontrolde "eline eldiven takmış kardeşim " diye tutturdu , doktoru bile güldürdü..

İrem'in dilinde sürekli kardeşi , o doğunca ne yapacağımızla ilgili hayaller kurup duruyoruz birlikte. Hepimizden daha heyecanlı ..Hareketlerine , konuşmalarına baktıkça çok iyi bir abla olacağını düşünüyorum , yanılmam inş..

İrem , herzaman sakin bir bebekti, tamam arada her çocuk gibi huysuzlukları olsa da genel tabloya baktığımızda beni , bizi fazla yormadı.. Allah' a şükür geçen sene yaşadığımız göz rahatsızlığı dışında başka büyük bir rahatsızlığı da olmadı..Gelecek olan da , ablasına benzer , sağlıkla , mutlulukla kucağımıza alırız inş.

Yaşasın Kız Egemenliği::)))

Bu sabah doktor kontrolüm vardı . Veeee bebişin heyecanla beklediğimiz cinsiyetini öğrendiiiiik.

Büyük olasılıkla " kız " dedi doktor..yani bir açık kapı daha bıraktı , sağlıklı olması tabiki önemli olan..Ama sanırım ben kıza doyamiyacam , hayırlısı olsun , sağlıklı olsun desemde çooook sevindim..3 kız kardeşim var ve kız kardeşin ne kadar önemli olduğunu biliyorum .
Biz en kötü günümüzde hep birlikteydik . Hep destektik birbirimize .Hep bu duyguyu irem'de yaşasın istedim . Bizim yaşadığımız sıkıntıları yaşamasınlar . Allah onları bizlerden , bizleri onlardan ayırmasın ama , destek olsunlar birbirlerine en kötü günlerinde , birbirlerinin sırdaşı , dostu olsunlar istedim hep .Bir erkek kardeşim olmadığı için bilemiyorum , erkeklerle de bukadar samimi olunabilir mi , olunur belki de . Ama ben irem'in bir kız kardeşi olmasını çok istedim , Allah' a şükür ..Gönlümüze göre verdi:)

Şimdi sıra isim bulmada . Güzel bir kız ismi arıyoruz efendim bilgilerinize::)))

İşte o minicik durum:)

Hani yorgunluğuma ve halsizliğime sebep minicik bir durum var demiştim ya , sormuştunuz o durum ne diye.::))
İşte yukardaki "fasulye" bu halimin sebebi.
bugün itibariyle kendileri 12 hafta 2 günlük olmuş durumdalar..
İrem'in duaları tuttu anlayacağınız:)
Kendisine uzun bir süre daha söylemeyi düşünmüyordum aslında kardeşi olacağını.
Ama hem ben biraz sabırsız olunca , hem de irem'in "hep uyuyosun annecim , hiç benimle koşmuyosun annecim , hadi yarış yapalım annecim " gibi cümlelerine maruz kalmaktansa gerçeği açıklama ihtiyacı hissettim. Ve daha sonra verdiği ilk tepkiyi videoya almadığıma çok pişman oldum.
Hiç bukadar şaşıracağını , sevineceğini ve duygulanacağını tahmin etmiyordum. Gözleri doldu resmen çocuğun..Öptü defalarca beni ve karnımı .. " çok teşekkür ederim annecim , çok teşekkür ederim " deyip durdu..
O günden beri de son derece anlayışlı , biraz hızlı haraket etsem, " kardeşim var anne dikkat et , koşma , yavaş ol " gibi sürekli ikazlarda bulunuyor..
Ama ne zaman büyüyecek kardeşim , ne zaman doğacak diye merak ta etmeden duramıyor..
İnş sağlıklı sıhhatle doğduğu , ablasıyla birlikte oynadığı günleri de görürüz..
Bu arada bu hamilelikte farklı bir ruh hali içindeyim sanki , irem de nekadar heyecanlanıyordum.. Herşeyi onda tatmışım sanki. İçimde bir canlı büyüyor ama ben hala hamile moduna giremedim...